یکدست بودن اندازه و رنگ: دانهها باید هماندازه و رنگ آنها یکنواخت باشد.
پوست سالم و بدون ترک یا لکه: وجود ترک، سوراخ یا کپک نشانه نگهداری نامناسب یا کهنگی است.
پوست نازک و قابل جدا شدن آسان (در نوع خام) نشانه تازگی است.
رنگ طبیعی: بادامزمینی تازه رنگی روشن و بوی مطبوع دارد.
نبود بوی ترش، کپک یا ماندگی: بوی نامطبوع نشانه اکسید شدن روغن و فساد است.
در نوع بو داده: بوی معطر و طبیعی دارد، نه بوی سوختگی یا روغن مانده.
طعم ملایم و خوشمزه، بدون تلخی یا چربی زیاد.
بافت ترد و سفت: اگر نرم، آردی یا چسبناک باشد یعنی کهنه یا رطوبت گرفته است.
رطوبت مناسب برای بادامزمینی مرغوب باید حدود ۶ تا ۸ درصد باشد.
(رطوبت بالا → کپکزدگی و سم آفلاتوکسین)
عاری از کپک، حشرات، یا آثار فساد.
عدم وجود آفلاتوکسین: سم طبیعی تولیدشده توسط قارچها که در بادامزمینیهای ناسالم دیده میشود. در صادرات، آزمایش آفلاتوکسین ضروری است.
بستهبندی باید محکم، بدون نفوذ هوا و رطوبت باشد.
بهتر است در محیط خشک، خنک و دور از نور مستقیم خورشید نگهداری شود.
| ویژگی | توضیح |
|---|---|
| رنگ | روشن و یکنواخت |
| بو | طبیعی، بدون بوی تند یا ترش |
| طعم | ملایم، نه تلخ و نه چرب |
| بافت | ترد و سفت |
| رطوبت | کمتر از ۸٪ |
| سلامت | بدون کپک و آفت |
| بستهبندی | خشک، خنک و مقاوم در برابر نور و هوا |
